De mens, gewoon een aap op een fiets!

Outplacement, actieve herplaatsing en re-integratie Je hoeft geen psycholoog te zijn om het nut ervan in te zien, maar hier voor alle politici van Nederland een psychologische verklaring.

Het heeft allemaal met stress te maken, de universele reactie op gevaar van het lichaam die voor het eerst door Hans Seyle is beschreven. Deze beschreef de mens als een biologisch stelsel dat reageert op niet specifieke
factoren. Een reactie, die aldus Seyle, voortkomt uit de opbouw van ons zenuwen endocriene stelsel. Een opbouw die wij van onze voorouders hebben geërfd en die wij delen met de dieren uit het dierenrijk. Het klinkt voor sommigen als vloeken in de kerk maar fysiologisch gezien zijn wij niets meer en niets minder dan een aap op een fiets of zoals u wilt een aap met een pak aan!

Werken kun je nog enigszins als natuurlijk gedrag zien, onze voorouders die door de bomen slingerden moesten ook eten verzamelen en werk is daar wel mee te vergelijken. Bepaald gedrag is ons ook door de genen
ingegeven zoals roepen dat outplacement flauwe kul is. Dat is, om een dierenterm te gebruiken, haantjes gedrag, net als een pauw jezelf groter maken om indruk te maken op anderen. Ook slijmen bij de baas kun je als natuurlijk gedrag zien, degene die de leider van de groep vlooit, zit vooraan als het eten wordt verdeeld en
heeft daarmee meer kansen in het leven.

Maar solliciteren is absoluut geen natuurlijk gedrag, je dringt binnen in een andere groep, je trotseert de leider, je forceert eigenlijk een plaats in de roedel. Je dringt door in het territorium van een andere groep en je eerste reactie is vluchten en je tweede reactie is vechten. Hier botst de aap in maatpak met de beschaving, de aap in je wil de leider de strot afbijten om zo de hiërarchie over te nemen. De enige manier om je genen te kunnen
doorgeven en om zeker van voedsel te zijn. De beschaving leert ons dat je de leider niet de strot mag afbijten dus vraag je netjes met de pet in de hand of je mag komen werken. En alle apen in de boom beoordelen of je mee mag delen, of je niet bedreigend bent voor hun plaats in de hiërarchie etc.

Wij slingeren natuurlijk allang niet meer door de bomen, maar je ongemakkelijk voelen bij solliciteren gaat heel diep. Misschien niet voor iedereen zo diep als hierboven besproken maar gemakkelijk is het voor niemand. En omdat het niet gemakkelijk is ja zelfs tegennatuurlijk kan iedereen daarbij wel een steun in de rug gebruiken. Outplacement en re-integratie is absoluut geen flauwe kul, het is een kwestie van beschaving.