Onzorgvuldig handelen van een sollicitant

Een sollicitant wil je zo goed mogelijk informeren over een vacature van je opdrachtgever. Met grote zorgvuldigheid en transparantie ga je te werk. Maar wat doe je als de sollicitant onzorgvuldig omgaat met zijn sollicitaties?

Veel bureaus adverteren anoniem voor hun opdrachtgevers om sollicitanten te werven. Op zich niets mis mee. Maar indien een sollicitant zich aandient moet je openheid van zaken geven. In het eerste contact met de sollicitant geef ik altijd de naam van het bedrijf prijs (als ik dat al niet gedaan heb in de advertentie) zodat de sollicitant een goed beeld kan vormen over het bedrijf en de functie. Ik vind dat een sollicitant daar gewoon recht op heeft. Desondanks zijn er nog bureaus die uit bepaalde angst (concurrentie overwegingen!) in gesprek met de sollicitant niet de naam van het bedrijf willen prijsgeven. De sollicitant blijft vervolgens in het ongewisse bij wie hij/zij nu wordt voorgesteld. En als het verteld wordt dan blijkt dat sommige sollicitanten dit niet altijd goed in zich opnemen.

Een maand geleden heb ik met een sollicitant uitvoerig gesproken over een vacature, het bedrijf en de procedure. De sollicitant was enthousiast en mijns inziens zou hij een uitstekende kandidaat zijn voor dat bedrijf. Vervolgens bood ik hem na enkele dagen met een goede onderbouwing aan bij mijn opdrachtgever.

Wat schetste mijn verbazing: deze kandidaat was ook aangeboden door een ander bureau, zo vertelde de opdrachtgever. Het komt dan wel knullig over naar de opdrachtgever, zou je zeggen. Wat is dan gebruikelijk in een dergelijke situatie?

Als je met een sollicitant openhartig over een functie en het bedrijf spreekt dan verwacht je een eerlijk antwoord dat hij met deze functie niet bekend is om vervolgens toestemming te geven om hem aan te bieden bij het bedrijf. Het is dan een ongeschreven wet dat jij zijn kandidatuur mag “claimen” en kan voordragen. Echter deze kandidaat was dus ook door een ander bureau voorgedragen. Het komt regelmatig voor dat een kandidaat zonder zijn/haar medeweten wordt voorgedragen. Tja, dan maak je als bureau geen goede sier bij de opdrachtgever. Het is dan wel duidelijk wie de kandidaat mag “claimen’.

Maar in dit specifiek geval bleek deze kandidaat zich ook voor deze vacature bij het andere bureau zijn kandidatuur kenbaar te maken, terwijl hij reeds bekend was met de functie die ik met hem uitvoerig had besproken. Er is blijkbaar geen belletje gaan rinkelen terwijl het toch duidelijk op dezelfde vacature en bedrijf betrekking had. Heeft de kandidaat uit onachtzaamheid of uit domheid gehandeld? Hij kan ook gedacht hebben een betere kans te maken als hij door twee bureaus voorgesteld zou worden. Je mag toch veronderstellen dat goed opgeleide kandidaten beter moeten weten!

Op deze manier komt de opdrachtgever wel in een lastig parket. Wie heeft nu de “claim” op de sollicitant? Het wordt een touwtrekkerij heen en weer! De opdrachtgever wil dan niet echt partij zijn, maar is wel gediend bij een eerlijk spel. De opdrachtgever valt dan terug op het aloude gezegd: “wie het eerst komt, wie het eerst maalt”.

De vraag is dan wel: het bureau die de kandidaat het eerst heeft aangeleverd of het bureau die het eerst met de kandidaat over de vacature en bedrijf heeft gesproken. U mag het zeggen! Ik denk dat deze sollicitant dan ook eerlijk moet zijn en partij moet kiezen!